Анхандаа дуртай нь аргагүй уншин би өөрийгөө чөлөөлж, дотоод хүнээ таниж мэдэх чухал, эсвэл би гав ганцаараа тэр холын холоос ширтэгчийг үгүй хийгээд эргээд хэвийн байдалд орж болохыг судлах гэж үзсэн. Чи оршин байгаа цагт тэр оршсоор. Хүчтэй сэтгэгдэл төрүүлсэн зүйлсэд тэр амархан суралцаж, надад үхэе гээд үхэж болохгүй хутга шаачаад толгойг минь 2 гараараа сэгсрэн бодлыг минь удирдана. Энэ хүлээснээс хэзээ гарах вэ?

Арван жилд учирсан дарамт, доромжлол үүнийг эхлүүлээ юу? Би мэдэхгүй. Би ажлаа тогтвортой хийж чадахгүй, хайртай охиндоо цаг гарган мсж бичихгүйдээ ичин, энэ миний бие эр хүний оронцог болжээ гэх айдас, хүйтэн байдлыг бий болгожээ. Би одоо юу хийх вэ одоо л толгой минь амарч эхэлж байна. Энэ худлаа гэдгийг би хэлчий. Чи дахиад сэгсрэгдэх болно. Үхүүлэхгүй чамайг, сэргээхгүй чамайг!!! Энэ байдал үргэлжилсээр. Сэтгэцийн энэ хүнд давааг эмнэлэгт, эмч нарт биш өөртөө эмчлэх аргыг хайхаас. Тийшээ очиж болохгүй. Үе хойчид минь сэтгэцийн өвчтэй гэдгийнх нь нэр үлдэнэ. Нэр хугарахаар яс хугар.

Манай гэрийхэн бүгд түүнд дургүй тийм ч болохоор би гадагшаа гарсан энд байсан хугацаанд зөвхөн хүүхдийхээ ирээдүйн төлөө л байсан. Гэвч одоо монгол буцах болоод байхад нөгөөх чин хүүхэдтэйгээ уулзуулахгүй шүүх цагдаа болох гээд би бүр яахаа мэдэхгүй байна. Манай хүүхэд одоо 6 нас хүрнэ. Тусдаа байх хугацаанд би л хүүхдээ тэжээж байсан нууцаар түүний ээжруу нь мөнгө явуулж охиндоо хоол хүнс авна хэрвээ тэр мэдчихвэл шууд л аваад архиа уугаад дуусгана.

Миний хүүхэд одоо яг том хүн шиг мөнгө зарцуулах яаж сайхан муухай амьдрах гээд л бас хүний санаанд оромгүй зальтай ерөөсөө л том хүн болчихсон. Надад үнэхээр монголд очоод тэр хүнтэй буцаж нийлэх санаа ерөөсөө байхгүй. Би буцаад тамын халуун тостой тогоо шиг амьдармааргүй байна. Би очоод сайхан ажил хийж сайхан тайван хамт олонтой хөгжилтэй амьдармаар байна. Би мэргэжил боловсролоор хэнээс ч дутахгүй гэж өөрийгөө бодож байгаа. Даанч тэр хүүхдийн аав хэцүү байна байнгын сэтгэлийн дарамт бас тэгээд зүгээр байхгүй өөр хүүхэн луу бичсэн бузар мсжээ надруу андуурч явуулна. Тэгсэн хэрнээ хайртай чамгүй бол үхнэ гээд л үлгэр ярьна даа би ч одоо хэнд ч юунд ч итгэхээ болисоон. Монголдоо сайхан амидарнаа. Санасанаар болдог бол сайн сайхан ханьтай халуун дулаан гэр бүл аз жаргал бялхуулан амьдрах юмсан даа эрчүүд мин эхнэрээ хайрлаж энхрийлж халамжилж өчүүхэн ч өдөр бүр баярлуулж байгаарай эмэгтэйчүүд бид чинь жаахан л юман дээр баярлаж бас гомддог юм шүү ядаж өдөр бүр хайртай гэж хэлээд уруул дээр нь үнсэж байгаарай.

Сайн сайхан жаргалтай гэр бүл бүхэнд улам их аз жаргал халуун дулаан уур амьсгал баяр хөөр инээд наргиа мянга мянган сарнайн хамт бэлэглье:):) Та бүхнийг хүндэлсэн захидлын эзэн!

Тэгээд ч бид 2 яг жинхэнэ утгаар нь найз бүсгүй найз залуу гэсэн харьцаатай байгаагүй юм.  Тэгээд сүүлийн үед бид 2 эвлэрээд ч гэхүү уулзаж эхэлсэн. Бидний секс сайхан байсан. Тэр намайг санасан нь илт байсан. Надаас санасан уу гэж дахин дахин асуугаад л байсан. Ингээд би надтай буцаад нийлж байгаа гэж бодтол нөгөө бүсгүйтэйгээ холбоотой байгааг нь удалгүй мэдлээ. Тэгээд бид хоёр муудалцаад Чи ер нь яах гэж надтай уулздаг юм бэ гэж би асуусан юм. Харин тэр чамтай секс хийхэд гоё байдаг. Сексийн хувьд таардаг гэх. Тэр бүсгүйн чинь тэгвэл юу нь чамд таалагддаг гэсэнд тэр их сайн охин гэх юм. Би юу ч ойлгосонгүй. Зөвхөн секс л таардаг хүнтэйгээ дахин дахин уулзах гэж зүтгэх залуу байна уу. Миний хувьд түүнд намайг гэх жаахан ч гэсэн сэтгэл байвал ямар сайхан бэ. Залуусаа та нараас асуухад та нар энэ тохиолдолд аль бүсгүйгээ сонгох вэ.

Тиймээ бид 2оос өөр хэн ч ойлгохгүй тэгсэн ч гэсэн маш нанидан, дэндүү их хайрыг хүн амьдралдаа магадгүй зөвхөн ганц л удаа олж авдаг юм байна. Хүн яагаад нэгийг нь хүндэлж нөгөөг нь хайрлаж болохгүй гэж? Бид бүгд л магадгүй зарим нь хамаатны ах эгч, заримын аав ээжээсээ нууц амрагын асуудалд хутгалдан нэгэндээ нүд үзүүрлэгдэн хүний ёсноос гажууд зүйлийг хийсэн мэт тамлагддагыг анзаарсан. Тийм хүний ёсноос гажууд юм бол яаагаад хүн бүр өөрийг хүсэж өөрийг эрэлхийлдэг юм. Энэ чин л хүний ёс биш юм гэхэд хүний байгалаас заяасан мэдрэмж юм бишүү. Шөнө унтаж байхдаа хоёр тийш харан сэрүүн хэрнээ нойр нь хулжин, энэ яаагаад намайг тэврэхгүй байгаа юм бол гэж битүүхэндээ өс санан, сэтгэлдээ өөрийг эрэлхийлдэг бол… Та уучлаарай!

“Энэ орчлон мөнх”биш та сэтгэлийн цэнгэл жаргал эдлэн сэтгэлийн угаас бие биедээ бүхнээ зориулах тэр хайрлуугаа л нисэн оч. Үр хүүхдээ хүн бодолгүй яаах вэ, гэхдээ би сэтгэлийн хөөрөл, секс, сэтгэл хангалуун бус байдлаас үүссэн явдал алийг нь ч яриагүй байна. Зүгээр л жинхэнэ хайртай учирсан л бол түүнлүүгээ хэнээс ч юунаас ч айлгүй тэмцэж хүр гэж хэлэх гэсэн юм. Би нэгэн жирийн хэрнээ гүндүйгүй хүнтэй учирсан. Анх үнэхээр таалагдаагүй, нэг л мэдэхэд бидний холбоо маш бөх гинжин хэлхээ болж хувирсан. Бие биедээ хайраар булагдаж, бие сэтгэлийн жаргал эдлэн хэн ч юу ч биднийг салгахгүй болсон байлаа. Тэр минь эхний үед эхнэр хүүтэйгээ хэлээгүй жил болсон нь миний хувьд түүнийг уучлашгүй хамгийн том алдаа. Гэсэн ч тэр үнэнээ хэлсэн бид хэн хэн нь салахыг хичээн тусдаа 1 жил өөр улс оронд байсан ч сэтгэл зүрх минь догдолдогоороо догдолж хүсдэгээрээ хүсдэг хэвээрээ л байсан. Түүний хувьд ч бас тийм байсан. Тиймээ бүтэн жил болчихоод уулзахад биесээ ямар их санаж, ямар их үгүйлж, ямар их итгээд тэр итгэл нь яг л тэр чигээрээ ирээ вэ. Буцаад л бусдын хэлдэгээр баасандаа хутгалдсан ч бид 2ийн хувьд бурханд баярлаад баршгүй тийм их бэлэг байсан.

Үнэхээр “Хайрын бурхан” гэдэг үг яаагаад байдагыг тэгэхэд л утга учрыг нь ойлгосон. Тэр минь миний сэтгэлийн “Хайрын бурхан” минь байсан юм. Хүн хүнийг хүндлээд хайрлаад эцэстээ тулахаар энэ үг өөрийн эрхгүй гардаг. Гэвч бид өнөөдөр тусдаа байна, 3 сар тасралтгүй уйлж унжин, бие нь хүртэл өвдөж сүүлдээ яагаад юу болоод байгааг ч ухаарах сөхөө байгаагүй. Эхэндээ миний, бидний энэ их хайрыг минь юу ч биш болгон уландаа гишгэн салгасан хорон муу санаатнуудыг бодохоор… Та нарыг хэзээ ч бурхан уучлахгүй гэж боддог байлаа. Үнэхээр бие биедээ ямар их хайртай байсаныг хүний хэлээр бичэж илэрхийлэхэд миний монгол үгийн баялаг болон уран илэрхийлэл тутах биз.

Ханилж суусан хань нь эхнэртээ -Би энэ бүсгүйд хайртай, үүнд ямарч буруу байхгүй, би л өөрөө хайртай болоод араас нь гүйгээд байгаа юм гэж хэлэхэд галзуурах нь битгий хэл сэтгэлийн өндөр хатаар хүлээн авч, ханийгаа л авч үлдэх минь гэж зүрх сэтгэл нь шатна. Биеийг нь хутгаар сийчихээс долоон дор өвдөнө. 2 хүүгээ л эцэггүй орхихгүй юмсан гэсэн бодол нь л чангааж, би ч яаах вэ гэж өөрийгөө хүртэл хөсөр хаяна.

Гэр бүлээ мэдээж орхихгүй, 2 хөөрхөн үрээ юу боллоо гэж орхихов, гэтэл миний хамгаас хайртай бурхан минь явчих гээд байна, үнэхээр би түүнийхээ төлөө энэ гурваасаа ч салахад бэлэн байна. Түүнгүй бол амьдрал минь утгагүй болж хамаг юм хөмөрсөн тогоон доторх шиг хар болчих гээд байна. Яаагаад бурхан түүнийг минь эрт учруулсангүй вэ, яаагаад би түүнд ийм их хайртай тэгээд бас гэр бүлээ, хайрлаж хүндэлж явдаг бүхнээсээ салах ёстой юм бэ? Тэгсэн ч гэсэн хамаагүйээ би “Миний хайрын бурхантайгаа сайхан амьдарч чадна” үр хүүхдээ мэдээж орхихгүй харж хандаад эцгийхээ үүргийг гүйцэтгээд байж болох байх. Тийм болохоор би ханиасаа салядаа, муу хань минь голдоо ортол гомдож байгаа байхдаа, надшиг муу хүнээр ч яах билээдээ.

Миний хайр надад хайртай гэчихээд л дандаа худлаа яриад эхнэрлүүгээ явчих юм, тийм л эхнэртээ хайртай юм бол түүндээ хайртай гээд л явчихгүй “Чамдаа хайртай ганцхан чамдаа л хайртай, үүний төлөө юуг ч батлахад бэлэн байна” гээд л дандаа худлаа ярина. Гэтэл миний хайр надад үнэхээр хайртай шөнө залгасан ч намайг ойлгоод л буцаагаад залгадаг. Эхнэрээсээ ч айхгүй хайртайгаа хэлдэг.

Тэгсэн ч гэсэн бид 2 2-лаа энэ ертөнцийн хог шаар, яаж тийм хөөрхөн үрсийг орхиж явна гэж энэ махан толгойд нь ордог байна. Би ч хайр гэж мал царайлж амиа хичээсэн хогын новш юу бодож яаж сэтгэхээрээ тэднээс улаан цайм аавыг нь авах гэж улайрнам. Гэтэл би хайртаа маш их хайртай шүүдээ, тэр минь үнэхээр эхнэртэйгээ хэрэлдэж байхыг нь хараад ийм хүмүүс яаж нэг гэрт байдаг байнаа л гэж бодсон. Гэвч хамгийн сүүлийн шийдвэр нь хүүхдүүдийг бодоод хайрыгаа зовж шаналахыг юман чинээ тоолгүй хөсөр хаян, эгээтэй л араатан чононоос өөрцгүй хайрыгаа тамлан зовоожээ. “Бид хэд наслах билээ харин үр хүүхэд хэд наслах билээ, яагаад бусдыг зовоох ёстой гэж? Зовоосон ч би лав биш” …………………………

Би хамгийн хайртай хамгийн их хүндэлдэг хамгийн нанидан эрдэнээ зовохыг нь нүдэн дээрээ харж, өөрөө амьдаараа тамлагдсан. Түүний минь зовж шаналж, ямар хэцүү байсаныг үнэхээр надаас өөр ойлгох хүн байгаагүй, ойлгосон ч бүгд буруу шаах байсан. Тэр минь миний төлөө бүхнийг хийгээд даваж туулаад ирэхэд би урвасан, би хамгаас хайртай хамгаас нанидан хүндээ биш бусад бүх хүмүүст л итгэсэн.Би юу болсон гэж яаагаад “Бурхан минь энэ хүнийг л өгчихвөл, үлдсэн бүх амьдралаа ямарч зовлон шаналал байсан түүнтэйгээ хамт даван туулна, би таниас энэ яваа насандаа ямар ч эр хүнийг дахин гуйхгүй, ганцхан түүнийг минь л надад өгөөч” гэж чин сэтгэлээсээ бурханаас гуйчихаад хайртаа итгэж очихгүй, үр хүүхэд бодон өөрийгөө буруутган хогын хулчгар царайлж үлдээ вэ. Түүн шиг минь хайр миний зүрх сэтгэлд дахин сэрэх боловуу?

Түүнийг яг түрүү оны 7 сараас эхлээд бодоогүй өдөр, бодоогүй өглөө байсангүй сэрэх бүрийдээ би яах гэж юу хийж юуний төлөө амьдраад байгаа юм бол гэж гайхна. Бусдын хүссэнийг хүсэх ёстой мэт заавал хэн нэгэнтэй гэрлэх ёстой мэт хамхуулшиг хийсч, зүрх сэтгэл нь шанална. Гэвч нэг л зүйлийг ухаар Чи чин үнэнч хайртаа итгээгүй гэдгээ ухаар, чи хүүхэд бодсон юм бол яагаад одоо тэднийг үзэн ядаад байгаа юм, яагаад тэдний гэр бүлд өмнөх шигээ сайн санаж чадахгүй байгаа юм. Яагаад чи хүүхэд бодож салчихаад түүндээ сэтгэл чинь ханахгүй байгаа юм. Үгүйдээ энэ бол чиний биш хайртай хүний чинь сонголт байсан, тэр сонголтоо хийгээд ирчихсэн байхад чи гэж тэнэг мулгуй зовж шаналж буй хайрыгаа биш түүнийг давж гэр бүлийг нь харсан.

Тэгсэн ч гэсэн бурхан таньдаа ийм их агуу хайрыг мэдрүүлсэнд баярлалаа, үнэхээр таний өгсөн бэлгийг би өгөөгүй иртэл нь хүлээнэ гэсээр байгаад алдчихажээ. Миний хайрын бурхан миньдээ…… Уучлаарай гэсэн ч хайр нь үнэхээр өмнөх шигээ та хэддээ аз жаргалыг хүсэж чадахгүй нь, би чамайгаа минийх гээд яс итгэчихэж.
“…Бурхнаас ч хүртэл харамлах юм”

Саяхан би тэрнийг намайг хуурсанг мэдээд гүн шоконд орсон юм. Тэр нэг охиныг жирэмсэн болгосон гэсэн мэдээг сонсоод би үнэндээ итгэж чадаагүй. гэхдээ эмэгтэй хүмүүсийн зовлон адилхан юм хойно тэрэнд би боломж олгоод хуучин харьцаан дээрээ очих гэсэн боловч бодогдоод салдаггүй. бид уулздаг болоод 8 сар болсон ч гэсэн энэ хугацаанд би түүнийг хуурч байсан удаагүй ээ. надад ингэж амьдрах ямар ч утга алга.

Монголдоо ажиллаад ажиллаад хадгалаад хадгалаад би өөрийн гэсэн гэр оронтой, мөнгөтэй төгрөгтэй болох биш. Тэгээд зөвхөн монголдоо гэсэн сэтгэхүй минь хэд хоногийн өмнөөс өөрчлөгдөж, гадаад руу гарч ажиллаж амьдаръя гэсэн бодол өдрийн бодол шөнийн зүүд боллоо. Тэртээ тэргүй монголдоо сайн хүний сайхан эхнэр болоод үр хүүхэд гаргаад амьдръя гэж бодож байсан ч энэ хүсэл мөрөөдлийг минь монголд байгаа ганц 1 залуу эвдээд эр хүнд итгэх итгэлийг минь алдруулж байна. Цаашдаа хэн нэгнийг хайрлана дурлана гэхээс үнэндээ айж байна. би энгэр чангатай гэж өөрийгөө боддог. Монголдоо хүний олон дотор задгайрахгүй явж болсон юм чинь хүний нутагт ч гэсэн чадна гэж бодож байгаа.

Би тийм ч сайхан бүсгүй биш л дээ. Харин сайн бүсгүй гэдгийг хүмүүс хэлдэг л юм. Ямар сайндаа л ээж маань миний охинтой азтай аавын хүү л сууна даа гэж хэлдэг юм. Үр хүүхэд бүр ээж аавтай сайн сайхан харагддаг байх. Гэхдээ би залхаж байна. Цалингаас цалин, хоолтой хоолгүй амьдралаас. Хар багаасаа хүнд хүчир хийж өссөн болохоор гадаад руу гарч ямар ч ажил байсан хийнэ гэж шийдлээ. Гэхдээ хаашаа? Аль улсруу ажиллахаар гарвал мөнгө хурааж, магадгүй сайн монгол залуутай учрах бол? Яадаг ч байсан монгол цусаа бол холихгүй гэж боддог юм. Надад судлах боломж алга байна л даа.

Миний нас ч явлаа хүн амьтантай суу гэж хавийн хүмүүс хэлэх юм. Тэглээ гээд хэнтэй ч хамаагүй суултай биш. Тэгээд ч нэгэнт оройтсон нас юм хойно өөрийн гэсэн юмтай болчихоод хүний эхнэр болоход ч нүүр бардам биз дээ. Миний энэ насандаа хамгийн их хайрлаж байсан залуу маань намайг ядуу айлын хүүхэд гээд өөр хүн сонгоод явсан. Харин саяын залууд өөр зүйл хэрэгтэй байсан юм байлгүй дээ. Би тэрэнд бүхий л сэтгэл зүрхээрээ үнэнч хандсан. гэтэл миний сэтгэлрүү хүйтэн мөстэй ус цацлаа. Одоо л зөв сонголтоо хийх цаг. Ганц бие байгаа дээрээ газар үзэж нүд тайлъя гэж бодож байна. ингээд би олон юм нуршилгүй өөрийнхөө тухай асуух гэсэн зүйлээ дурдъя.

1. Би гадагшаа гарвал аль улсруу гарвал хямд зардлаар явах вэ?
2. Би 29-тэйдээ гадагшаа гарлаа гэхэд 3 жил ажиллаад ирлээ гэж бодоход 33 настай болчихно. Намайг ажилд авах газар олдохгүй болчихно. Тийм болохоор мөнгө цуглуулж монголдоо ирээд бизнесс эрхлэх, эсвэл хугацаагаа сунгаж тухайн улсын иргэн болох 2 зам надад байна. Тийм улс мэдэх үү?
3. Хүүхэд гаргаагүй эмэгтэйд ерөндөг тавьдаг юм болов уу? /эрсдэлээс өөрийгөө сэргийлэх журмаар/
4. Намайг эвгүй байдалд оруулсан залууг эргэж хартал нь амьдармаар байна. Надгүйгээр харамсаж харуустал нь баймаар байна.

Сайн байна уу? Би энэ сайтыг байнга уншиж бас хааяа өөрийнхөө тухай бага сага зүйлийг бичиж байсан бүсгүй байна. Та бүхэн намайг бараг бичлэгээр минь таньж байгаа байх. Гол нь та бүгдийн зөвлөсөн зөвлөгөө надад үнэхээр ойр байдаг болохоор өөртөө тохиолдож байгаа зүйлийг дахиад л хуваалцахаар шийдлээ. Би нэгэн залуутай танилцаад багагүй хугацаа өнгөрч байна. Харин бид хоёрын дунд “болзоо” ерөөсөө болохгүй юм. Хоёр удаа л намайг ажлаас минь тосож гэрт  хүргэж өгсөн. Тэрэнтэй багахан хугацаанд  хамт байхад надад сайхан байсан. Тэрэнд ч би маш их таалагдсан гэдгийг мэднэ. Би тэрнийг болзоо зохион байгуулаасай гэж үнэхээр их хүсч байна. Ямар ч алхам хийхгүй зөвхөн утсаар л ярина. Бас мессеж бичнэ.

Намайг алдахыг хүсэхгүй байгаагаа тэр ярина. Өөртөө бас цаг гаргаж байхыг гуйна. Би өөрийнхөө завтай үеийг тэрэнд тодорхой гэгч нь хэлдэг. Гэсэн ч тэр яг таг уулзах тухайд юу ч ярихгүй. Бид хоёр ямар хоёр өөр улс оронд байгаа биш дээ. Надад жаахан гомдолтой санагдсан. Тэр намайг хэтэрхий бардам гэж бодчихоогүй байгаа гэж бодон өнгөрдөг долоо хоногт би тэрэнтэй уулзах гэж өөрөөсөө нилээд хэдэн алхамыг гаргалаа. Тэр ямар нэгэн шалтаг хэлээд болиулчихна. Тэгээд өөрөө над дээр яваад очино гэж хэлнэ. Харамсалтай нь үг үйлдэл хоёр нь зөрнө.

Саяын амралтын өдөр би тэрэнтэй уулзмаар байгаагаа улайм цайм биш ч гэсэн тодорхой хэллээ. Харин тэр хэсэг хугацаанд таг чиг байж байгаад өөр ажилтай байгаа тухайгаа надад мессежээр мэдэгдсэн. Утсаар ярьж бие биенийгээ таньж ойлгоно гэдэг тийм ч зөв арга биш юм байнаа. Би шийдвэр гаргасан. Одоо тэрний бичсэн мессежний хариуг бичихгүй. Дуудлагыг нь ч бас авахгүй байгаа. Тэр өөрөө  над дээр ирвэл ирэг. Харин ирэхгүй бол бүрмөсөн орхихоор шийдсэн. Уг нь бид хоёр нас тийм ч залуу биш. Хоёулаа гуч гарсан. Миний хувьд гэр бүлтэй болж байгаагүй. Харин залуу маань надаас нилээд ах. Урд нь амьдралтай байж байгаад эхнэр нь өөр хүнтэй болоод салсан. Олон жил болж байгаа.

Хожуу учирсан ч гэлээ би энэ учиралдаа их үнэ цэнэтэй хандахыг л хүссэн юм. Даанч санаагаар болохгүй юм даа. Харин бүсгүй та миний оронд байсан бол ямар алхам хийх байсан бэ? Бас залуу та ийм тохиолдолд бүсгүйнхээ хойноос ирэх үү? Миний захидалд чин сэтгэлээсээ
хариулаарай.

Хүн л болсон хойно уйлж, дуулж, инээдгийн адилаар хааяа ч гэсэн инээмсэглэсэн хөгжилтэй байдал илрэх болно. Энэ үед нь дэмжиж өөрөө ч гэсэн сэтгэл хөдлөлөө гаргаж өгөөрэй. Харин түүнийг шоолж инээх ч юм уу аль эсвэл хэзээ энэ ийм болчихов гэсэн гайхширсан харцаар цоо ширтэх хэрэггүй.

Хайрт чинь таныг маш ихээр гомдоосон байж болох юм. Гэхдээ гомдлоо үргэлж сэтгэлдээ тээж, түүнийг үзэн ядсанаар өөрийгөө зовоох болно. Түүнчлэн өшөө авах талаар бодох ч хэрэггүй. Зүгээр л түүнийг уучил. Уучлал бол хүнд ухаарал өгөх, дайснаа тайван замаар ялан дийлэх агуу хүч байдаг.

Хайртай бол хартай гэж ярилцдаг. Гэхдээ хайрлана гэдэг бол хардахын нэр биш. Эсрэгээрээ хэн нэгнийг халамжилж, анхаарал тавьж, тэр хүнээрээ амьсгалж, амьдрахыг хэлж байгаа хэрэг юм.

/Хань/

Харин бөгжөө аваад явнаа чиний минь надад өгсөн бөгж эзэндээ үнэнч үлдэгдээ найз нь алзахгүй ээ сайн явнаа! Зөндөө их уйлсан болохоор овоо тайвширлаа би чамгүйгээр амьдарч чадах юм шиг байна. Чи бид 2 анх учирсан өдөр 07.01.2007

Буцаж уулзах шалтаг болгож тэр миний мп авч үлдсэн юм. Хэд хоногийн дараа надруу яриад гэртээ ирэхийг урьлаа би ч догдлоод очсон. Сайхан байсаан бүх зүйл надад тэр үед Амараатай хамт байх л хамгийн жаргалтай байсан. Сарын тэмдэг ирдэггүй 2 сар болсныг ажиглаад эмчид үзүүлэхэд жирэмсэн болсон байсан. Амараа руу хэлсэн боловч тэр итгээгүй. Нз залуудаа бүх үнэнийг хэлж нзаас нь жирэмсэн болсноо ч хэлээд тэрнээс салсан. Хэдэн өдөр миний араас гүйгээд намайг аргадаж уучилна гэсэн ч би салчихсан.

Яагаад гэвэл би Амараад л сэтглээ өгсөн байсан. Тэр 2 нзийн тангараг тасарсан гэж сонссон. Мэдээж надаас болсныг би мэдсэн. Энийг уншаад та нар намайг мэдээж буруутгаж хохинь гэх байх л даа. Захиаг минь тэр минь л уншаасай гэж бичсэн юм. Одоо миний охин 3 настай том охин болжээ. Бид 2 дээр хүрээд ирээсэй гэж Амартүвшинг 3 жил хүлээж байна. Охин минь аавтайгаа ямар адилхан гэж санана. Надад түүний минь ганц ч зураг байхгүй сэтгэлдээ бодож хайрлаж явна. Бид 2г хаяад явсан ч гомдоогүй ээ. Хэзээ нэгэн өдөр чамтайгаа уулзана гэдэгт найдаж байнаа охин бид 2.

Би чамдаа хайртай.
2012.05.06