Хүний нас явж, ухаан сууж байна гэж бодож болохгүй юм байна

Сайн байцгаана уу. Сэтгэл минь үнэхээр орвонгоороо эргэж, хаашаа ч хандахаа мэдэхгүй гайхаж суугаа тул та бүхэнтэй хуваалцаж, зөвлөгөө авах гэсэн юм. Би одоо 46 настай, жирийн л нэгэн эмэгтэй. Нөхөр маань надтай нас чацуу. Бид хоёр бүр 15 настайгаасаа эхэлж үерхээд, амьдралын хамаг л баяр гунигийг хамт туулж, өдгөө дөрвөн хүүхдийн аав ээж болцгоосон байна.

Хүний нас явж, ухаан сууж байна гэж бодож болохгүй юм байна. Тэр хүн ухаарах ч сөхөөгүй хорвоогийн тоосыг хөдөлгөж яваа бололтой. Сүүлийн үед нийтийн бүжгэнд явж, чухам сайн сураад, жингээ хасаад л аягүй идэвхтэй болоод байсан юм. Надад хүртэл “Эхнэр намайгаа аваад явна аа, өөрөө бүжиг зааж өгнө” гэж яриад л байсан чинь… Үнэн хэрэгтээ амьдрал маань орвонгоороо эргэчихлээ. Нөхөр минь өөр айлд ороод амьдарчихсан байна. “Их сайн хүн оллоо” хэмээн найз нөхөддөө бахархан ярьсаар өнөөх эмэгтэйнхээ гэрт амьдарч байгаа юм байна.

Хамгийн гол нь дундаас гарсан дөрвөн сайхан хүүхдээ харах хандах сэтгэл алга, яаж байна ч гэж асуухгүй, хүний үнэр ч тэр хүнд алга даа. Үнэхээр гомдож, гайхаж байна. Ингээд гэр бүл, үр хүүхдээ хаяад явсан хүн эргэж ирэх болов уу? Эрчүүд ээ, та бүхэн зөвлөөч… Энэ хүн ер нь юу бодож ийм алхам хийв ээ?