Яаж энэ бүхнээс гарч, дахин амьдрах вэ?

Би нөхөртэйгөө хамт амьдраад 9 жил болжээ. Энэ хугацаанд би анхныхаа бүхнийг зориулж, гурван хүүхдийн ээж болсон. Бид хөдөө суманд амьдардаг, амьдралын бүх ачаа, хариуцлагыг би ганцаараа үүрч ирсэн. Нөхөр маань тогтсон ажилгүй, харин би гэр бүлээ авч явах гэж бүхнээ зориулсаар ирсэн.

ТААШААЛАА Ч АВ
БУЛЧИНГАА Ч ЧАНГАЛ

Гэвч энэ бүхний цаана миний дотор өдөр ирэх тусам хоосорч, эвдэрч байгааг хэн ч мэдэхгүй. Тэр намайг олон удаа араар тавьсан. Сүүлд нь бүр ойр дотнын хүний маань эхнэртэй бүтэн жилийн турш харилцаатай байсныг мэдэхэд миний дотор нэг л зүйл бүр мөсөн нурчихсан юм шиг санагдсан. Уурлах үедээ тэр гар хүрч, хатуу ширүүн үгсээр сэтгэл рүү минь дахин дахин хутга шиг зүсдэг. Харин би дуугүй тэсэж, уйлахдаа хүртэл чимээгүй уйлж сурсан. Би угаасаа зөөлөн, дөлгөөн хүн, тийм болохоор л энэ бүхнийг дотроо хадгалсаар ирсэн байх.

Би олон удаа “салъя” гэж хэлж байсан. Гэвч миний хүсэл хэзээ ч биелж байгаагүй. Одоо би өөрийгөө танихаа больж, толинд харахаас ч эмээдэг болсон. Надад ганц олигтой нүүрний будаг ч үгүй, өөртөө зориулсан гоё ганган зүйл ч үгүй болтол амьдарч байна. Эмэгтэй хүн гэдгээ хүртэл мартчихсан юм шиг. Дээрээс нь банкны зээл, банк бусын зээл гээд төлж барагшгүй их өр намайг өдөр бүр дарж, амьсгалах ч зайгүй болгож байна. Сэтгэл минь ч, амьдрал минь ч хүнд ачаанд дарагдсан мэт. Сэтгэл минь улам хүндэрч, амьдрал минь харанхуй санагдах үе их болж байна. Хүүхдүүдээ харахаар л тэсэж байна, гэхдээ дотроо би аль хэдийн ядарч туйлдсан. Би ингээд амьдраад байх ёстой юу, эсвэл өөрийгөө аварч болох болов уу гэдгийг ч ойлгохоо больсон.

Надад үнэхээр тусламж хэрэгтэй байна. Яаж энэ бүхнээс гарч, дахин амьдрах вэ, зэмлэхгүйгээр зөвлөгөө өгөөч хүмүүсээ…