БАЛИАР АХ НАР…

Сэтгэлд чинь үлдсэн нэг тийм секс хийж байгаа явдлууд харж байснаа хуваалцаарай.

Миний хувьд хэзээ ч сэтгэлээс гардаггүй нэг зүйл байдаг юм. Тэр бол ах нар нэг охиноор орцонд боовыг нь хөхүүлж байхыг харсан явдал. Байранд байхад нэг тийм архи уудаг, жоохон танхай, байрны дээрэлхүү ах нар байдаг даа, яг тэд нар. Бүгд 18, 19-тэй байсан байх. Надаас харвал чааваас ах л байж дээ. Яс юман дээрээ юугаа ч мэдэхгүй хэдэн бацаанууд байсан юм.

Манай байрны нэг охин байсан юм аа. Хааяа гадаа гарч бид нартай тоглоно. Нээх хөөрхөн надтай дээс тоглодог байж билээ. 16, 17-той байсан болов уу гэж боддог юм. Тэр яг тэр жил л генетикийн хувьд ч юм уу, ерөөсөө гадаа гарахаа байчихсан. Гарсан ч охидуудтай хэдэн үг сольж байгаад л гэртээ орчихно. Би тэрийг байнга хараастай. Надтай “Хүүе, юу байна?” гээд л мэндэлнэ. Гэхдээ хэзээ ч дээс тоглохоо байчихсан. Би ч юм хэлэхгүй, алсаас ажиглаад л байдаг байсан.

Тэр нэг өдрийг хэзээ ч мартдаггүй. Зүрх минь зүсэгдсэн өдөр болсон юм. Орцонд нөгөө хэдэн ах нар шуугилдаад л байсан юм. Би ч “Энэ хэд хийдгээ хийж байгаа биз дээ” гэж бодоод л байж байсан. Манай наиз намайг дуудаад: “Хүүе, наашил, наашил” гээд. Очсон чинь “Нөгөө охиныг шааж байна, харах уу?” гэж авдаг юм. Би “За, тэгье” гээд дагаад орсон чинь орцны 3 давхарт манай хэнийг дундаа зогсоочихсон байв. 4 ах бүгд өмдөө шувтлагдсан, боовоо хөхүүлж байдаг байгаа. Би бүр голдоо ортол дургүй хүрсэн. Тэр ах нар нээх хачин балиар ах нар байсныг санадаг юм. Муухай хувцасласан, дээрэм бариа хийдэг, нэг тийм золбиндуу гэх үү. Тэгсэн чинь миний нөгөө харж байдаг охиныг дундаа сөхрүүлээд сууулгачихсан, бүгд өмдөө шувтлаад хөхүүлж байна аа. Гэрийнх нь гадаа шүү дээ. Наана нь 1 архины шил харагдаж байсан. Бодвол согтоож хөөргөсөн байх. Ёоё, тэр балиар залуучуудын шингэнийг залгиад сууж байсан гэхээр л ёстой дургүй хүрдэг.

Би чинь жоохон хүүхэд байсан болохоор тийм юм хараад жинхэнэ шоконд орно шүү дээ. Ахиж тэр охины талаар бодохоо байсан даа, тэр өдрөөс хойш. Уул нь аягүй хөөрхөн, хүүхэд шиг охин байсан. Даанч бие физиологи нь надаас түрүүлээд хөгжчихсөн юм уу, тийм юм л хүсдэг болсон байх.

Тэр явдлаас хойш би бүр нүүр рүү нь хараад шал дургүй хүрдэг болчихсон. Өмнөх шиг “Гоё гадаа тоглоё, найз минь” гэдэг харц устаж үгүй болсон доо. Том хүн болоход нэг алхам урагшилсан гэх үү дээ. Тэртэй гадаа тааралдахаараа шууд нүүр буруулдаг болсон. Бүр аймаар дургүй хүрдэг болсон гэх үү. Тэр ч намайг хараад миний хандлагыг мэдрээд байх шиг санагддаг байж билээ. Нэг удаа гадаа сууж байсан чинь ирээд шууд яриа өддөг юм:
— Чи их өөр болжээ, тийээ? Зүгээр биз дээ, хоёулаа чинь юу юу бла бла…

Тэр өдрөөс хойш бараг 20 жил өнгөрсөн. Жилийн өмнө тэртэй хотод ажил хөөцөлдөж яваад таарлаа. Эхэндээ таниагүй. Бага байхын тэр хүүхэд шиг биш. “Өө, юу билээ, сайн уу?” гээд л өнгөрсөн. Тэгсэн чинь яаж яваан буу мэдэхгүй над руу Фэйсбүүкээр холбогдоод, “Сонин хүн бэ, уулзъя баръя” гээд.

Нэг орой уулзлаа. Уулзах ч юу байх вэ, найзуудтай байж байгаад тэрийг дуудсан юм. Хүрээд ирдэг юм. Манай найзууд ч “За, чи одоо наадхаа аваад яв, бид нар явж тоглолоо” гээд салчихсан.

Нөгөө хүүхэнтэйгээ нэг газар сууж жоохон ярилцлаа. Энэ 20 жил юу болов гэж сонирхов. 3 ч хүүхэдтэй болж. Гайхмаар зүйл нь нөхөр нь нөгөө аймгаас байсан залуугийн нэг нь болж таарав. Том хүүхэд нь одоо 18-тай гэж байсан. Тэгэхээр 10 жил төгсөөд л хүүхэдтэй болсон юм билээ. Нөхөр нь аймаар архи уудаг, агсам, ёстой хэцүү гээд л ярьж өгч байна. Зоддог ч гэнэ үү. Тэрийг нь сонсоод үнэхээр өрөвдсөн. Гэтел би чинь үнэхээр өрөвч, хүнийг гоё хайрлаж чаддаг хүн шүү дээ. Тегээд яриад сууж байсан чинь “Хоёулаа буудал оръё” гэж өөрөө санал тавьдаг юм, кккк.

Халамцуу байсныг хэлэх үү, уухайн тас гээд зөвшөөрсөн. Замдаа 4 пиво аваад буудал орж үзлээ. Тэртэйгээ анх удаа унтаж үзлээ. Гэтел тэр маань “Чи ёстойшал өөр юм байна” гээд болдоггүй. “Би ерөөсөө эрэгтэй хүнд ингэж илж таалуулж үзээгүй, эрчүүд чинь шууд л углаад дайрчихдаг шүү дээ” гэдэг юм.

Дандаа л нэг тиймэрхүү туршлага хуримтлуулсан юм шиг байна билээ. Над шиг нялуурч хийдэг хүнтэй бараг учраагүй. “Ёстой гоё байна” гээд л шивнээд байсан. Бид 2 тэр шөнө жаргасаан, жаргасан. Үүрээр тэр минь сэрээд “Яана аа, одоо юу гэж хэлнэ ээ” гээд сандраад, “Нэг найз охиндоо хонолоо гэхээс” гээд яваад өгсөн.

Тэр шөнөөс хойш бид 2 өнөөдрийг хүртэл ахиж уулзаагүй л явна. Хааяа чатладаг юм. “Чамтай байвал дурлачих юм байна. Найз нь одоо 3 хүүхэдтэй, амьдралтай, яаж энэ амьдралыг нураах вэ дээ” гээд уулздаггүй. Бид 2 одоо зүгээр л чатны найзууд. Хөөрхөн дээс тоглож байсан дурсгалаа ярилцана. Яг л 10 жилийн тэр хөөрхөн хүүхдийн сэтгэхүйгээрээ бие биедээ чатаар дулаан мэдрэмж өгдөг.

Нөгөө нэг зохиол байдаг даа, “Хулан бид хоёр” гэдэг. Яг л тэрэн шиг шүү. Бие биеэ хүсдэг боловч үнэхээр амьдралын шаардлагаар уулзаж чаддаггүй. Тэгсэн мөртлөө тэнд нэг хүн байгаад байдаг. Тэр минь өнөөдөр дуудвал, “Бүр уулзмаар байна” гээд шаардвал хүрээд л ирнэ. Гэхдээ даанч янз бүрийн амьдралын асуудал байна даа.