Вьетнамын дайн хэрхэн дэлхийн хамгийн том “Секс-Аялал жуулчлал”-ыг бий болгосон бэ?

Америкийн цэргүүдийн сэтгэл зүйг тогтворжуулах нэрээр Тайланд ба Зүүн Өмнөд Азид өргөн далайцтай хөгжүүлсэн бэлгийн үйлчилгээний аж үйлдвэрийн эхлэл.

1960-1970-аад оны Вьетнамын дайн нь зөвхөн геополитик болон зэвсэгт мөргөлдөөний томоохон талбар байгаад зогсохгүй, Зүүн Өмнөд Азийн нийгэм, эдийн засаг, ялангуяа бэлгийн үйлчилгээний аж үйлдвэр (Sex Industry)-ийг шинэ түвшинд гаргасан түүхэн том катализатор болсон юм.

Америкийн Нэгдсэн Улсын Батлан хамгаалах яам шингэн шингэн шингэн шугуйд тулалдаж буй цэргүүдийнхээ сэтгэл зүйн дарамтыг тайлах, стрессээс сэргийлэх зорилгоор “Rest and Recuperation” (R&R – Амралт ба сэргээн засах) хөтөлбөрийг албан ёсоор хэрэгжүүлж эхэлжээ.

1. Тайланд: АНУ-ын цэргийн бааз ба борделийн сүлжээ

Америкийн арми Вьетнам дахь фронттой ойр орших Тайланд улсыг R&R хөтөлбөрийн агаарын бааз болон амралтын үндсэн төвөөр сонгон авчээ.

• Армийн хөрөнгө оруулалт: 1965-1972 оны хооронд жил бүр АНУ-ын армийн 70,000 гаруй цэрэг Вьетнамын дайны талбараас Тайландын Бангкок, Паттая, Удон Тхани зэрэг хотуудад долоо хоногийн амралтаар ирдэг байв.

• Байгууллагуудын тэсрэлт: Цэргүүдийн валютыг авахын тулд Тайландад богино хугацаанд хэдэн зуун шөнийн клуб, массажны газар, “Gogo” барууд болон борделиуд борооны дараах цөөвөр шиг бий болов. 1966 оны байдлаар зөвхөн Бангкок болон цэргийн баазуудын ойролцоо 600 гаруй албан ёсны цэнгээний газар ажиллаж байжээ.

2. Ядуурал, миграци ба бэлгийн эксплуатаци

R&R хөтөлбөр нь Тайландын хөдөө орон нутгийн, ялангуяа Исан (Isan) бүс нутгийн ядуу хөдөөгийн охид, эмэгтэйчүүдийн их шилжилт хөдөлгөөнийг эхлүүлжээ.

• Асар том зааг: Фермийн тариалангаар сард хэдхэн доллар олдог байсан ядуу гэр бүлийн охид АНУ-ын цэргүүдэд үйлчилснээр ганцхан шөнийн дотор архаг ядуурлаас гарах мөнгө олох боломжтой болж байв.

• G.I. Culture (Америк цэргийн соёл): Америк цэргүүд “G.I. Bill” ба долларын ханшаар Тайландын эдийн засгийг бүрэн хараат болгож, “Бэлгийн аялал жуулчлал”-ын дэлхийн хамгийн том сүлжээний суурийг тавьжээ.

3. Дайны дараах өв: Орчин үеийн “Sex Tourism”

1975 онд Вьетнамын дайн дуусч, АНУ-ын цэргүүд бүрэн бүрэлдэхүүнээрээ Зүүн Өмнөд Азийг орхин гарсан ч, R&R хөтөлбөрийн үед бий болсон бэлгийн аж үйлдвэрийн бүтэц болон дэд бүтэц үгүй болоогүй юм.

Тайландын Засгийн газар болон хувийн хэвшлийнхэн энэхүү хоосон орон зайг Өнөөгийн Өрнөдийн (Европ, Австрали, Америк) энгийн аялал жуулчлалаар орлуулан хөгжүүлснээр Паттая болон Бангкокийн “Patpong” дүүрэг нь дэлхийн бэлгийн аялал жуулчлалын төв болон хувирсан харанхуй түүхтэй билээ.