Japanese Shunga: Эртний Японы дайчид яагаад дайнд мордохдоо эротик зураг биедээ авч явдаг байв?

Эртний Японы Эдо эрин үед (1603–1867) “Шунга” (Shunga – үгчилбэл “Хаврын зураг”) хэмээх эротик модон бар зургийн урлаг асар их цэцэглэн хөгжиж байв. Өнөөгийн бидний ойлгодог насанд хүрэгчдийн контентоос огт өөр энэхүү урлаг нь тухайн үеийн нийгэмд зөвхөн бэлгийн таашаал авахаас гадна сүнслэг болон хамгаалалтын асар том бэлгэдэл болдог байжээ. Тиймдээ ч эрэлхэг самурай дайчид хүртэл дайн тулаанд мордохдоо хуяг дуулгандаа Шунга зураг нууж авч явдаг байв.

“Үхлээс хамгаалах” домгийн шүтлэг ба хамгаалалт

Эдо үеийн самурайнуудын дунд эротик зураг нь муу ёр, аюул ослыг зайлуулж, эзнээ хамгаалдаг ариун “сахиус” гэж тооцогддог байв. Шунга зурагт хүний амьдралын эх сурвалж, амин дэм, үржил шим, нөхөн үржихүйн хүч чадал шингэсэн байдаг тул үхлийн аюул нүүрлэсэн тулааны талбарт дайчны сүнсийг чангалан, сум болон сэлэмний ирээс хамгаална гэж гүнээ итгэдэг байжээ.

Гал түймэр ба хулгайгаас хамгаалах дом

Самурайнуудаас гадна Японы энгийн иргэд, ялангуяа худалдаачид Шунга зургийг гэрийнхээ сейф, авдар болон номын сандаа хавчуулдаг байв. Шунга нь зөвхөн дайны аюулаас гадна гэр орон, эд хөрөнгийг гал түймрийн аюулаас хамгаалдаг гэх домын итгэл үнэмшил байжээ.

Амьдрах хүсэл, сэтгэл зүйн эмчилгээ

Тулааны талбарт үхэл ба цус урсах хүнд хэцүү орчинд байгаа дайчдад Шунга зураг нь амьдралын баяр баясгалан, хайр дурлал, хүсэл тэмүүллийг санагдуулдаг байв. Энэ нь тэдэнд айдастайгаа нүүр тулах, сэтгэл зүйн хувьд тайван байж, амьд үлдэн гэртээ эргэн ирэх хүслийг нь бадрааж өгдөг байжээ.

Эдо үеийн нийгэм дэх Шунгагийн байр суурь

Эдогийн үед Шунга зургийг нууж хааж, ичгүүртэйд тооцдоггүй байв. Учир нь түүнийг агуу мастерууд болох Кацусика Хокусай (Katsushika Hokusai) болон Утамаро нарын суут зураачид нарийн технологиор урладаг байв. Шунга зургийг залуу хосуудад бэлэглэх, хуримын бэлэг болгох, бүр эмэгтэйчүүдийн гоо сайхан, сэтгэл зүйн боловсролд зориулан ашигладаг байжээ.