Ангилал: Өгүүллэг, шүлэг
Охин насаа vдсэн минь

3052921_8cf33b65

Тэр үед би 17 настай байв. Мэдээж охиноороо байсан хэрэг. Аав минь цэргийн хүн учир би хатуу хараа хяналтанд байсан гэх үү дээ.

Би 11 -р ангид сурдаг байлаа. Зун цаг хэдийнэ ирж, удахгүй төгсөлтийн хатуухан шалгалт юу юугүй тулсан байлаа. Би ямагт богино банзал өмсөх дуртай байв. Тэр тусмаа ийм халуун өдөр сайхан хөлөө ил гарган хөвгүүдийн харцыг булаах нь нэгэн бодлын жаргал байв. Ээжийгээ дуурайгаад ч тэр үү би таргалах хандлагатай ч фитнесээр хичээллэдгийн ачаар биеийн галбираа хэмжээнд нь барьж чаддаг байлаа. Цаг хугацаа нисэх мэт өнгөрч, төгсөлтийн үдэшлэг ч ирлээ. Өмсөх гоёлын даашинзаа удтал хайсны эцэст богинохон хар даашинзан дээр тогтов. Биеийг яг барьж, гоолиг хөлийг минь ил гаргасан нь тун сайхан зохицож байлаа. Хагас өдрийн турш үсчинд сууж, эцэст нь сургууль дээрээ очив. Тэдэн дээр дөхөж очиход ангийнхан маань бүр шүгэлдэж байна. Дэлгэрэнгүй…

Post to Twitter

Сэтгэл зүрхэндээ хургасан бүхнийг сэгсрэн гүвэхээр шийдсэн нь
Тэр жил би  хөдөө томилолтоор явж ирээд төдий л удалгүй амралтаа авч Тэрэлж рүү тэлгүүлж өгдөг байгаа. Нөгөөх чемоданы баяр энэ тэр ч бололгүй яахав. Очсон  өдрөө л нэг ширээнд хооллодог  хүүхэнтэйгээ дотносоод авлаа. Нэрийг нь Алтантуяа  гэх. Хүүхэн гэмээнэ хүүхэн байлаа.  Би ч тэр дороо л Алтаа, Алтушка  энэ тэр гээд л налигнаад гаралгүй хаачихав.
Түүнтэй танилцаад хоёр гурав хонож байтал бидэнд нэг сайхан боломж олдож билээ. Бидний хэдэн нөхөд ойд зугаалж явтал Алтушка бид хоёр нөхдөөсөө төөрчихлөө. Уг нь би ч төөрөөгүй л дээ. Харин Алтантуяа л албаар “төөрсөн” байж болох юм. Нөхдөө  хайн бэдэрч яваад хөвчид амарч суухдаа түүнийг  би  тэвэрч аваад  үнсч орхитол огтхон ч цааргалсангүй. Хөвд өвсөн дээр  татаж хэвтүүлэхэд ч тэр  дургүйцсэнгүй. Би  улам зориг орж цамцных нь товчийг тайлж,  хөхөвчийг нь мулт татаад сэргэр хөхөн дээр нь гараа тавилаа. Гэтэл бүсгүй миний гарыг  хүчтэй нь аргагүй түлхээд  өндийн босч сэгсийсэн үс,  тайчуулсан товч бүрнээ засч янзлаад “Чи чинь эхнэр хүүхэдтэй гээ биз дээ. Би хүн  доромжилж чадахгүй”  хэмээн бараг  л хашгирах шахам хэллээ. Энэ үгэнд би нэг их балмагдаагүй л дээ. Хүүхэн хүний маяг гэх шүү юм бодоод л өнгөрсөн. Гэхдээ айсан хүнд аргал хөдөлж харагдана гэгчээр  түүнийг эзэмдэх гээд ухаан зулаггүй дайрчихаж чадаагүй. Мөнөөх хүчингийн хэрэг энэ тэрд нь орчихыг хэн байг гэхэв. Тэгээд ч нэгэнт дургүй байгаа хүнийг хүчээр албадна гэдэг утгагүй. Нөгөө төөрсөн барьсан маань ч яалаа, бид хоёр төдөлгүй  буцах замаа  тун төвөггүй олж үдийн хоолонд баахан хожимдож ирсэн тул амралтынханд “хуурай” хэлэгдэж эхэлсэн. Гэхдээ Алтантуяа бид хоёр  гэмгүй улс болох гэж чармайсангүй. Урьдын л адил хамт бүжиг эргэж, кино үзэж, хээр хөдөөгүүр зугаалдаг байлаа. Нэг удаа голын хөвөөнд сууж байхдаа бүсгүй усны урсгал ширтэн гунигтайхан бодолхий-лэлд автах зуур “Сэтгэлд нийцсэн эр хүнтэй нэг сайхан унтах юмсан” гэх нь тэр.  Би  уухайн тас өлгөж аваад  “Тэгвэл би байж л байна шүү дээ”  гэсэнд тэрбээр уруулаа мурисхийлгэн  инээм-сэглээд “Уучлаарай, би  энэ талаар их зовсон хүн”  гээд санаа алдлаа. Түүний сэтгэл зүрхэнд ямар нэгэн гуниг хуралдсаныг би мэдрэв. Алтантуяа  мөрийг минь налсхийн үл мэдэг чийгтсэн нүдээ арчаад  “Чи бол эхнэр хүүхэдтэй хүн. Харин би бол нөхөртэй мөртлөө нөхөргүй, хүүхэдтэй мөртөө хүүхэдгүй хүүхэн. Хүнийг өөр шигээ болгож болохгүй. Илэн далангүй хэлэхэд би чамд өөрийгөө  нэг л өгчих юм бол чи миний амтанд орчихно. Би өөрийгөө дэн болгон асааж, чамайг эрвээхэй болгож шатаамааргүй байна”  гэлээ.  Хүүхэн хэлээ хазаж үгээ тасаллаа. Тэрбээр өөрөө өөртэйгөө бүсгүй хүний хэрээс хэтэрсэн хүчээр тэмцэлдэж байх бололтой. Идэр залуу, эрүүл саруул бүсгүй хүнд байгалийн амьтаны  орь хүслэн байх нь мэдээж.    Ерөөс тэр хүслээ номхотгох гэж амралтын энэ газрыг зорьж ирсэн байж болох. Гэвч авцалдаа муутайхан  хэсэг бусаг үгнээс нь үзвэл түүнд ямар нэгэн далд зовлон байх бололтой. Тэгээд  ч “Чадахгүй, чадахгүй, чадахгүй”  хэмээн түрүүнд дутуу орхисон үгээ гүйцээлээ. Ийм үед бүсгүй хүнд юу ч хэлэлтэй билээ. Тэрбээр зөөлхөн мэгшиж миний цээжийг түшин удаан суув. Бид хоёр оройн хоолонд ч оролгүй бүрий тасартал тэндээ сууж билээ. Түүний үс гэзэг, хүзүү хоолойноос  ханх татах анхилхан үнэр сэтгэл гижигдэх бус энэ удаад толгой дүйрэгнүүлж байлаа. Тэрбээр хөлөрч чийгтсэн гарыг  минь зөөлөн алгаараа базан тавин илбэж сууснаа “Маргааш чамд бүгдийг нь яримз”  гэлээ. Үнэхээр Алтантуяа маргааш өглөө нь цайнаас гарангуут намайг олны хөлөөс зайдуу  газар луу хөтөлж билээ.  Сэтгэл шулуудсан бүсгүй хүний царай ямар байдаг вэ, түүнийх яг л тийм байлаа. Нэлээд  ууртай шазруун ч юм шиг харагднам. Төгөл бургаасан дунд суусан хойноо ч тийм байлаа. Яагаад ч юм бэ, сэтгэл зүрхэндээ хургасан бүхнийг сэгсрэн гүвэхээр шийдсэн мэт. Төдөлгүй тэр доорхи яриаг урсгаж билээ.
“Би дөнгөж хорин настай бүсгүй байв. Юм үзээгүй онгон амьтан байсан гэвэл нүгэл болно. Гэвч бие сэтгэлийн аль аль нь алдрай байж. Яг л тийм үедээ өөрөөсөө хэдэн насаар ах,   НАХЯ-нд ажилладаг нэг залуутай танилцсан. Сайхан ч хархүү, сайн ч хүн байсан даа. Гэвч би түүнд жинхэнэ хайр сэтгэлээ өгөөгүй. Түүний надад тавьсан анхаарал халамж, ажил албаныхаа ач буянаар олж өгсөн дур булаам ажил, гэр оронтой болгосон нь намайг  түүнтэй холбож байсныг би хожим ухаарсан. Түүн дээр нэг хөөрхөн охинтой болсон явдал бүр ч бат бөх аргамж болсон.  Гэлээ гээд жинхэнэ хайр сэтгэлээ өөр хүнд өгөхөд тэр бүгд саад тотгор болоогүй. Манай үйлдвэрийн  инженер Эрдэнэжав гэж нэг гоё залуу байх. Үнэндээ  хайр гэдэг чинь бурханы хишиг болохоос арилжааны морь биш юм билээ.  Би түүнийг юугаар ч сольж чадахгүй болсон байв. Тэр маань сургууль төгсч ирээд удаагүй, хөдөөний хүүхэд байсан  болохоор садангийнхаа гэрийн зайд толгой хавчуулж амьдардаг байсан. Би бол гурвын гурван өрөө байртай, юугаар ч үл дутах айлын эзэгтэй. Тэгээд ч ажил алба нь тийм болохоор нөхөр маань гэрт байх нь ховор. Энэ завшааныг ашиглаж л таараа. Ер нь хайр сэтгэл гэдэг чинь зүүний сүвэгчээр орж чадах, зүлэг ногоо шиг ургаж чадах эд юм шүү дээ.  Үнэхээр хайр сэтгэл гэдэг чинь аз жаргалын дагуул болохоос биш түүнийг бүтээгч, туурвигч нь биш юм. Эрдэнэжав бид хоёр өдрийн цагаар голдуухан манайхаар уулзалдаж, нөхрийн  эзгүйд би түүнийхээ халуун тэвэрт жаргаж хонох нь ч бий. Тэр маань хойноос юм үзээгүй хүүхдээрээ  амьтан ирсэн юм шүү дээ. Тэгээд ч сая юмны амт авч байгаа болохоор  амьдралыг аль өөдрөг талаас нь харж, гэнэн томоогүйгээсээ болоод баахан болчимгүй аашилдаг байсан байх. Гэвч бидний нуудгай явдал нөхрийн гярхай хараа, мэргэжлийнх нь өндөр ур чадварт аргагүй л эргэлдэж байж. Ерөөсөө ч дурлал гэдэг чинь  харалган зүйл шүү дээ. Бидний яриа хөөрөө, нөгөө ажлын үеийн дуу чимээний соронзон бичлэг хүртэл  түүний гарт байсан гээд  бодчих” гэснээ  Алтантуяа  гартаа барьсан шүдэнзээ хугалан  байж дахин нэг тамхи асаалаа. Нүүр царай нь яльгүй  хөөнгөтөн, сэтгэлийн хямралаа дагаад дур булаам гоо үзэсгэлэн нь яльгүй  гундсан мэт санагдаж билээ.  Тэрбээр тамхи татах зуураа цааш өгүүлрүүн:
“Нэг удаа нөхөр маань хэд хоногоор хөдөө явах боллоо гээд бүр онгоцны тийз хүртэл үзүүлээд явлаа. Архичин эр найз  нөхөд  рүүгээ “Авгай эмнэлэгт хэвтсэн. Ура!”  гэж  утасдсан гэдэг шиг Эрдэнэжав  бид хоёрын ухаангүй жаргал ч “Ура!” гэх маягтай эхэлж билээ. Бид хоёр баахан үнсэлцэж нялуурч байгаад чармай нүцгэлээд оронд орсон. Тэгээд нөгөө ажлаа хэн хэндээ бахдалтай сайхнаар хийгээд, Эрдэнэжавыг  яг миний дээрээс буугаад байх тэр агшинд тагтны  хаалга сэвхийтэл  онгойж нэг хүн ороод ирсэн. Анхандаа миний толгойд  чөтгөр шулмас гэх мэтийн юм бодогдож  үнхэлцэг хагартлаа айлаа. Гэвч түүнээс долоон дор юм  болсон. Чөтгөр шулмас гээч нь байсан бол нэг сайн айж аваад л болчих нь тэр. Гэтэл тэр чөтгөр шулмас биш миний нөхөр байсан. Бүгдийг нь урьдчилаад зэхчихсэн байж. Тэр үед надад ямар аймаар байсан гээч. Нөхөр маань нүцгэн шалдан биднийг хоёр нүдээрээ харж байгаа мөртлөө  хуруугаа ч хөдөлгөсөнгүй. Тэр ч байтугай ганц ч үг ганхийгээгүй. Хөөрхий муу  Эрдэнэжав ч яахав, чичирч салганан байж хувцаслахчаан  аядсан. Гэвч түүнээс яаж тийм их зориг гарсан юм бүү мэд. Яг хаалган дээр очоод эргэж хараад надад “Би чамд хайртай шүү” гэж тодоос тод хэлж билээ. Түүнийг гарсаны дараа  нөхөр маань  бас л юу ч хэлэлгүй нөгөө өрөөнд ороод нам жим болсон. Би өглөө нь ажилдаа очих аядлаа. Харин Эрдэнэжав  ирсэнгүй. Дуу чимээндээ чичирхийлж байдаг үйлдвэр маань үхмэл чимээгүй оргиод нэг л их том хадан агуй мэт санагдаж билээ.  Сэтгэл ер тогтдоггүй. Аргагүйн эрхэнд Эрдэнэжавын  байдаг айл руу утасдлаа.    Эгч авгай нь дуугаар минь намайг таниад  “Сүйд болсон  шүү, охин минь. Цаадах чинь урьд шөнө их орой ирсэн юм. Аяга цай ч ууж амжаагүй байтал сэргийлэхийнхэн орж ирээд түүнийг гавлаад авч гарсан. Өөрөө ч царай зүс нь нэг л хачин байсан юм. Цагдаа нар баривчлах бичиг энэ тэрийг үзүүлж байна лээ. Чухам ямар хэрэг хийсэнийг нь мэдэх  юм алга. Өнөө өглөө утасдаж сураглавал бурхан минь нөгөө айхтар “Ганц худаг”-т очсон  сураг гарлаа” гэж хэллээ.  Эрдэнэжав “Ганц худаг”-т хоёр сар гаруй болсон. Түүний ажилладаг цехэд хэд хоногийн өмнө хулгайн хэрэг гарсан юм. Уг нь бага биш хөрөнгө алдсан л даа. Үүнийг Эрдэнэжавт  тулгасан байгаа юм. Гэвч тэр улайм цайм тулгасан энэ хэргийг хүлээгээгүй.  Тэгтэл хэргийн газраас түүний хурууны хээ, гутлын мөр, татсан тамхины шилбэ энэ тэр гээд л эд мөрийн баримт бишгүйдээ нэг олдсон юм байж. Тэгээд л  түүнд шүүх тулгаад гурван жилийн ял өгчихсөн. Энэ бүхэн бол нөхрийн маань зориудаар зохион байгуулсан хэрэг гэдгийг би тааварлаж байлаа. Нэг удаа уурандаа “Чи ч ёстой хүн юм даа. Түүнийг тэгж амьдаар нь алахаар шууд буудчихгүй дээ” гэсэнд тэр “Би эрүүгийн хэрэгтэнтэй орооцолдох нь бүү хэл эхнэрээ хулгайлсан хүнийг ганц няслалгүй явуулчихдаг хүн шүү” гэхээс өөр үг хэлээгүй. Түүнээс хойш би Эрдэнэжавын  сургийг алдсан. Нөхөр бид хоёр яахав, хүн харахад нэг гэрийн эр эм. Гэвч өөр өөр өрөөнд бие биетэйгээ дуугарах ч үгүй амьдарна. Нөхөр маань Эрдэнэжав бид хоёроос өш хонзонгоо эр хүн шиг аваад өнгөрч болох л байсан. Гэтэл нөгөөх л НАХЯ-ныхаа аргаар түүнийг минь,  бас миний  хайр сэтгэлийг  баллаж орхисон доо. Би ч яахав, өөдгүй муу эм.  Нөхрөөсөө салбал нам ч үгүй, ажил төрөл ч үгүй, түүн дээр нөхөр маань  охиноо аав ээж дээрээ аваачаад өгчихсөн болохоор хорвоогийн ганц нарнаасаа бүрмөсөн сална гэдгийг мэдээд  хуучин нөхрийнхөө хуучин эхнэрийн дүрд тоглохчоон болдог болсон юм. Тэр өдрөөс хойш бидний хооронд эр эмийн явдал огтхон ч байхгүй болсон. Хэн нь  хэнийхээ өрөө хөлслөгч юм бүү мэд. Хоол ундаа хүртэл тус тусдаа хийж идэж уудаг гээд бодчих. Тэр  ч надаас салж зүрхэлсэнгүй.  Учир нь түүнд яамных нь хэлтсийн даргын,  цаашлаад орлогч сайдын суудал ойрхон харагдаад байсан юм билээ. Эхнэр хүүхдээсээ салсан, гэр бүлийн талаар тогтворгүй хүн ийм том албан тушаалд яаж тэнцэх билээ. Тэр ч тэр, би ч тэр, аргагүй л  зовж явахдаа таарсан бэртэгчингүүд байгаа биз.  Ингэж л бид хоёр аз жаргал бялхсан айл гэрийн эзэд биш авсан дотор ялзарсан амьд үхдэлүүд болсон юм даа” гэж хэлээд уртаар шүүрс алдаж билээ.  Тэр хэдийгээр “Чи эхнэр хүүхэдтэй. Би бусдыг  доромжилж чадахгүй. Би өөрийгөө дэн болгон асааж, чамайг эрвээхэй болгож шатаамааргүй байна” гэж хэлж байсан ч аргагүй л эсрэг хүйстэнээ эрэлхийлдэг эм амьтаны  зөн совингоор намайг өөрийн эрхгүй хүсэмжилж билээ. Тэгээд би яг л түүнтэй анх учирсан шигээ  ойн бяцхан төгөлд тэвэрч аваад  үнсч орхисон. Тэр огтхон ч  цааргалаагүй. Хөвд өвсөн дээр  татаж хэвтүүлэхэд ч бас дургүйцээгүй. Улам зориг орж цамцных нь товчийг тайлж,  хөхөвчийг нь мулт татаад сэргэр хөхөн дээр нь гараа  тавихад миний гарыг түлхээгүй. Өндийн босч сэгсийсэн үс,  тайчуулсан товч бүрнээ засч янзлаагүй. Тэгээд л  бидэн хоёр  бүтэн өдөржин ужид цэнгэлийн  мананд ухаан жолоогүй хөвж билээ.  Цаашид ч тэр миний дурлалт бүсгүй болж хувирсан.

091004f1e3fe94152150469e9112b05c

Тэр жил би  хөдөө томилолтоор явж ирээд төдий л удалгүй амралтаа авч Тэрэлж рүү тэлгүүлж өгдөг байгаа. Нөгөөх чемоданы баяр энэ тэр ч бололгүй яахав. Очсон  өдрөө л нэг ширээнд хооллодог  хүүхэнтэйгээ дотносоод авлаа. Нэрийг нь Алтантуяа  гэх. Хүүхэн гэмээнэ хүүхэн байлаа.  Би ч тэр дороо л Алтаа, Алтушка  энэ тэр гээд л налигнаад гаралгүй хаачихав. Дэлгэрэнгүй…

Post to Twitter

Бусдынх амттай хорвоо

d03_117

Секс буланд энэ удаа Ваанчигийн Яримпилийн эротик шүлгүүдээс нийтэлж байна. Хүний амьдралын нарийн нандин энэ харилцаа өөрөө урлаг, урлагийн дүрслэгдэхүүн гэж ухаарч, үгийн урлагийн хамгийн чамин тансаг төрөл шүлгээр энэ эрхэм нандиныг илэрхийлж байна гэж зохиогч номынхоо эхлэлд өгүүлжээ. Түүний номын нэр “Бусдынх амттай хорвоо”. Дэлгэрэнгүй…

Post to Twitter

“Охины минь дурлах залууд илгээх захидал”

93189556

Сайхан цэцгийг ургуулах гэж цэцэгчин хүн cap, нар, оддыг шинжин, өөрийгөө умартаж, ямх ямхаар дээшлэх ишийг нь энхрийлж, навчийг нь чийглэж, дэлбээлэх анхны нахиаг нь өхөөрдөн ширтэж суудаг гэсэн.  Би бол цэцэгчин хүн. Харин надаас тасарч, сэтгэлээс бүтсэн энэ цэцэг одоо өөр гэрэл рүү тэмүүлж байна. Эгдүүцэн байж ургуулсан энэ эмзэгхэн нахиа ямархуу гоо үзэсгэлэнтэй цэцэг болон дэлгэрч байгааг чи одоо бахдан харж байна, Анх харахдаа л чи түүнд минь татагдсан бол түүнтэй үүрд үргэлжлэх болно гэдгийг сайтар тунгаагаарай. Тэгээд мянган жил ч байсан чиний тэр бахдал, чамд аз жаргал хэвээрээ байна гэдэгт итгэлтэй байгаа бол түүнд минь гараа хүргэж болно. Дэлгэрэнгүй…

Post to Twitter

Гурвалсан секст хамжигчаар оролцсон Будцэцэг хөлсний өрөөнөөс хөөгдсөн

2785845_915adc23Будцэцэг бүсгүй оюутны ширээнээс салангуутаа л өөрийгөө авч явах хүнд хэцүү үетэй нүүр тулгарсан аж. Хөдөө байдаг эцэг эх нь нэг л өдөр нүүр буруулж “За охин минь чи биднээр алийн болгон тэжээлгэх вэ. Чи одоо сургууль соёлоо төгссөн болохоор ажил хийж бие даан амьдар. Чамайг дөрвөн жил дээд сургуульд сургах гэж хэдэн малаа дуусгалаа” хэмээжээ. Дэлгэрэнгүй…

Post to Twitter

Би МОНГОЛ эр хүн

85203739

Би хээрийн салхинд ариуссан энгэрийн ганцхан модны навч
Би энхрий нутгаа бусдаас харамлаж дээшээ огших монгол эр хүн Дэлгэрэнгүй…

Post to Twitter

Тиймээ би янхан, тэгээд яадын

pretty-asian-girl-with-glass-of-wine

Үд дундын халуун наранд тэр жижиг эрээн цүнхээ барьсаар автобусны буудал дээр зогсоно. “Зэвүүн гичий чинь цүнх ухчихжээ, матарын амьсгааг тааралдахаараа нүүрийг нь маажаад хэд хоног гарахгүй болгоно л доо” гэж дотроо хараал урсгасаар татаж буй тамхиа амандаа зуунгаа халаасныхаа мухарт үлдсэн хэдэн задгай мөнгөө тоолж үзвэл лав таксидаж хүрэхгүй дэг. Сарын өмнө үү хоёр сарын өмнө үү, хэзээ хамгийн сүүлд микрогоор гэртээ харилаа нүүрний будаг хүртэл авчихдаг сонин п*** вэ, нэгэнт эдлүүлэх биеийг мөнгөтэйд нь л эдлүүлье гэсэн үзлээр адилхан замнаж яваа намайгаа мурьчаад одоо нөгөө хоёр “өвөөтэй” нэг газар алцайгаад хэвтээ болуу, жаахан охин дараа уулзахгүй юм шиг эгчийгээ ингэж чадах гэж, олсон мөнгөндөө хахаж үхээсэй. Дэлгэрэнгүй…

Post to Twitter

Эрчүүд минь дээ ухаантай байл даа

539504

Эрчүүд минь дээ ухаантай байл даа

Эмзэг бас энхрий эхнэрүүдээ хайрла

Элдэвтэй жаахан үрсээ бод…

Нэг шөний жаргал байтугай

Нэг цагийн тэнэглэл

Нийтгэж сүлжсэн чиний амьдралыг нэжгээд юу ч үгүй болгох вий

Орчлон хорвоо гэдэг аваа өгөөтэй болохоор

Голж шилсэн хүүхнүүүд шиг чинь ирж буцахгүй л байх

Гоо үзэсгэлэн гэдэг нүд буруулахын аргагүй ч

Голын ус шиг баригдахгүй, хов хоосон үлдэх вий

Нэг л өнгөрөх насанд бүгдэд санаархаад яах вэ

Нэг л заяасан ханиа гомдоож цөхрөөж яах вэ

Энэ хорвоод эр хүн чи, ээжийгээ баярлуулж төрчихөөд

Эргэж буцаад явахдаа ханиа гомдоож юу хийнэ..?

Мэдэж байна залуу минь.. бүү асуу

Нэг л бүсгүйгээр дуусдаг нас гэж байхгүй ч

Нэг л сэтгэлээр дуусдаг нас гэж бий..

Хэлэлцэж зөрөлдөхгүй хосууд байдаггүй ч

Хэн хэнээ гэсэн сэтгэл бас бий…

Хүний амьдрал гэдэг тэгш байдаггү учир

Хөөрхий бүсгүй хүн ч санамсаргүй халтирах нь бий

Халтирч яваа бүсгүйд гараа сунгахын оронд

Хариу нэхэж туслах нь эрийн чанар бишээ

Халамжилж байгаа нэрээр

Хааж боогдуулж хардах нь

Хар гэхээсээ илүү дарлал биш гэж үү

Болох болохгүй нь зааг хүн болгонд өөр ч

Болгоно бүтээнэ гэчихээд устгана гэдэг тэнэг бишүү

Богтолж суухдаа жаргаана гэчихээд

Боол адил доромжилж, хуурах нь хүн чанар мөн гэж үү

Эрчүүд минь дээ ухаантай байл даа

Эмзэг бас Энхрий эхнэрүүдээ хайрла

Элдэвтэй жаахан үрсээ бод…

cekc.mn дээр ирсэн захидал

Post to Twitter

ОХИД МИНЬ ДЭЭ УХААНТАЙ БАЙЛ ДАА

0911a34a502c8db7fd3f9afb34659b3d

Охид минь дээ, ухаантай бай л даа

Охин заяа гэдэг бурханы хишиг

Олдох нэгэндээ харамгүй заяадаг ч

Огтоос өөр…. Авч явна гэдэг Дэлгэрэнгүй…

Post to Twitter

Орцонд /эротик өгүүллэг/

gs3kuejq

“Чишш… хүн ирж байна” гэж хэлээд Ану миний магнайнаас түлхэж холдуулаад бушуухан өмдөө татчихлаа. Орцонд орж ирсэн хүн хоёр давхарт очоод хаалгаа тогшин оров.

Харин бид хоёр ажлаа үргэлжлүүлсэн юм. Дахиад л бүхнийг эхнээс нь эхэллээ. Түүнийхээ уруулнаас амтлаг шүүс гарах юм шиг хүчлэн сорж, хэлийг нь хөхөж эхлэв. Тэр тоолонд Ану “хнн” хэмээн зөөлөн гиншиж, үснээс минь зууран нумалзана. Цээжин тушаа хоёр томбогор зөөлөн эд халуу төөнүүлэн, гар маань түүнээсээ арай том бомбогор өгзөгийг базална. Аажмаар би хунгийнх шиг эмзэг цагаан хүзүүг үнсэн, хэлээрээ зөөлөн ирэгнүүлэн долоож, хааяа хааяа хүчтэй шимэхэд тэр маань тэчъяадан гийнаж, хүрэмнээс минь зууран өөрөөсөө холдуулах гэж оролдоно. Магадгүй жаахан амьсгал авч тайвшрах гэсэндээ тэр биз. Би ч сөхөө өгөлгүй улам лавшруулсаар байлаа.

Энгэрийн товчийг нь сурмаг тайлаад биедээ арай томдсон гэмээр хоёр хөхийг нь гаргаж ирлээ. Ягааран харагдах толгойг нь үмхэн авч, хоолойдоо тулгамаар хүчтэй хөхөж эхлэхэд Ану байж ядан гийнаж, бас дороо хавчиганаж байв. Би сэрийсэн товчийг нь хэлээрээ ирвэгнүүлэн гижигдэж, зүүн гараараа нөгөө хөхийг нь базлаад, баруун гараа өмд рүү нь шургууллаа. Умдагны тачирхан үсийг илбэж өнгөрөөгөөд улам цааш нь гүн явуулж, бэлгийн уруулыг нь долоовор, ядам хоёроороо яраад, дунд хуруугаа аль хэдийнэ норсон халуун амсарт тулгаж хөдөлгөж эхлэв. Ану маань орилчихгүйн тулд нүүрээ мөрөнд минь нааж, хоёр гараараа үснээс минь тас зуурсан байж билээ.

Миний ам зөөлөн томбогор хөхийг амталж ханаад илүү нууцлаг орчинг амсахыг хүсэв. Түрүүн татахдаа товчилж амжаагүй байсан өмдийг нь шувт татаж, хөлөөрөө хавчиж нуусан тэр орны зүг хэл минь довтоллоо. Гараараа бэлгийн уруулыг нь хоёр тийш нь болгож, өгзөгнөөс нь өөр лүүгээ татан зүтгүүлээд өөдөөс нь хэлээрээ долоолоо. Ер бишийн амт мэдрэгдэж, яг миний эрхтэнг урин дуудах мэт сэтгэгдэл төрнө. Ану нүдээ анин гэдийж, уруулаа хазлан, ил гарсан хоёр хөхөө гараараа базлан, хөлөө аль болох алцайж өгнө. Тэр орцонд байгаагаа мэдэх сөхөөгүй болжээ. “Хүн битгий ороод ирээсэй” гэж би дотроо залбирангаа түүнийхээ хэлүүг хэлээрээ тэмтрэн хөхөв. Ану “аая, аяархан” гэж өөрийнхөө гэнэт орилсноо дарах гэж амаа дарж байлаа.

Тэр маань тэсрэх гэж байгаа бөмбөг шиг санагдана. Миний эрхтэн түүнийг тэсэлж номхруулах шидтэн. Би дээш өндийнгөө өмний цаанаас төвийсөн эр хүний бэлэг тэмдгээ гарган ирж, Анугаа хана руу харуулан түшүүлээд араас нь бүллээ. Халуу шатсан давчуу хонгилоор миний эрхтэн жаргалын оч олохоор хайж яваа. Дахин дахин орж, баруун зүүнгүй хайх хэрэгтэй мэт санагдана. Анугийн бэлхүүснээс барьж, хүчтэй хүчтэй бүлж байлаа. Тэр минь хөлөө хавчин тонгойж, гараараа хана цохилон амьсгаа түгжиж, дотогшоогоо орилж байх шиг…Өөдөөс займчин хөдөлж, цохилт тоолонд дэм өгөн бид хоёр оньсон тоглоом мэт эвлэгхэн нийлэлдэх ажээ.

Орцонд, амьсгаадан тачаадах эр эм хоолой хоршин цуурайтаж, чад пад хийн цохих чимээ хаджээ. Анугийн халуухан бариухан үтрээ улам тэлж, хөдөлгөөн бүрт гүрвэлзэн “үмхэнэ”. Үмхэх тоолондоо мурилзан дээш доош болж, эрхтэнийг минь сугалчих гээд, нэг бол хугалчих гээд л…Ану түүнийгээ мэдэж байгаа шинж алга. Шингэн хоолойгоор гиншин гийнаж, өвдөлт мэдэрч байх шиг ёолон, царай нь мэнчийн улаа бутарчээ. Харин миний “нүдүүр” бүлэх тоолонд улам томорч, толгой хэсэгтээ тоймгүй олон үр хуралдуулж, тэд бие биенээсээ өрсөн гарч эм биед шингэх гэж тэмцэлдэх шиг…Би хөвчилсөн нумаа татаж, татаж тавих шиг хамгийн хурдан, хамгийн гүн, хамгийн хүчтэй хэд бүлсний эцэст биеээс минь бүх л дотор эрхтэн, цус, ястайгаа юүлэгдэн гарчих шиг болж, толгой мансууран бие тавирлаа. Харин Ану сүүлийн хэдэн цохилтыг арай гэж давсан бололтой, өрөөсөн хөлөөрөө намайг жийж, өөрөө хана руу тэмүүлэн зугтаж байв. Гэвч сүүлийн мөчид эр адгуусны байгалийн зөнгөөр би түүнийхээ бэлхүүсийг хөхөртөл базаж, ариухан оронг нь урагдтал цохисон байлаа.

“Уучлаарай, хайрт минь би тэссэнгүй” гэж хэлээд зөөлөрч, бууж амжаагүй эрхтэнээ бүл хийтэл сугалан гаргахад цагаан өнгийн шингэнтэй хамт улаан цус холилдон урслаа.

Энэ явдлаас хойш би түүнтэйгээ дахин уулзаагүй. Татгалзаж чадахгүй болтол нь өдөөж, сэрлийг нь хөдөлгөж байгаад орцонд нь секс хийснээ, секс хийсэн ч гэж хэтрүүлж орхисноо бодоод би цаашид түүний хүслээр болохоор шийдсэн юм. Ану ч дахин ийм зүйл болохоос айсан мэт надаас дөлж зугтсаар алсран одсон доо.

Post to Twitter

Би нууц амрагтай /өгүүллэг/

10

Сонин юм гэж хаа сайгүй л байх юм. Харин тэр сонин сайхныг амьдралаас олж харж чаддаг байх ёстой юм шүү. Би дэндүү гунигтай, нэгэн хэвийн байдлаар үргэлжилсэн гучин жилийн амьдралаа орхиж өөрийгөө “хатагтай туршигч” гэж төсөөлдөг болсон. Үнэхээр ч энэ нэр маань надад зохиж байгаа. Ажил болоод гэр бүлийнхээ өмнө хүлээсэн үүргээ биелүүлэхийн хамт өөрийгөө хайрлахад цаг, мөнгө зориулж л сурсан хэрэг. Дэлгэрэнгүй…

Post to Twitter