
Тэр үед би 17 настай байв. Мэдээж охиноороо байсан хэрэг. Аав минь цэргийн хүн учир би хатуу хараа хяналтанд байсан гэх үү дээ.
Би 11 -р ангид сурдаг байлаа. Зун цаг хэдийнэ ирж, удахгүй төгсөлтийн хатуухан шалгалт юу юугүй тулсан байлаа. Би ямагт богино банзал өмсөх дуртай байв. Тэр тусмаа ийм халуун өдөр сайхан хөлөө ил гарган хөвгүүдийн харцыг булаах нь нэгэн бодлын жаргал байв. Ээжийгээ дуурайгаад ч тэр үү би таргалах хандлагатай ч фитнесээр хичээллэдгийн ачаар биеийн галбираа хэмжээнд нь барьж чаддаг байлаа. Цаг хугацаа нисэх мэт өнгөрч, төгсөлтийн үдэшлэг ч ирлээ. Өмсөх гоёлын даашинзаа удтал хайсны эцэст богинохон хар даашинзан дээр тогтов. Биеийг яг барьж, гоолиг хөлийг минь ил гаргасан нь тун сайхан зохицож байлаа. Хагас өдрийн турш үсчинд сууж, эцэст нь сургууль дээрээ очив. Тэдэн дээр дөхөж очиход ангийнхан маань бүр шүгэлдэж байна. Дэлгэрэнгүй…

Тэр жил би хөдөө томилолтоор явж ирээд төдий л удалгүй амралтаа авч Тэрэлж рүү тэлгүүлж өгдөг байгаа. Нөгөөх чемоданы баяр энэ тэр ч бололгүй яахав. Очсон өдрөө л нэг ширээнд хооллодог хүүхэнтэйгээ дотносоод авлаа. Нэрийг нь Алтантуяа гэх. Хүүхэн гэмээнэ хүүхэн байлаа. Би ч тэр дороо л Алтаа, Алтушка энэ тэр гээд л налигнаад гаралгүй хаачихав. Дэлгэрэнгүй…

Секс буланд энэ удаа Ваанчигийн Яримпилийн эротик шүлгүүдээс нийтэлж байна. Хүний амьдралын нарийн нандин энэ харилцаа өөрөө урлаг, урлагийн дүрслэгдэхүүн гэж ухаарч, үгийн урлагийн хамгийн чамин тансаг төрөл шүлгээр энэ эрхэм нандиныг илэрхийлж байна гэж зохиогч номынхоо эхлэлд өгүүлжээ. Түүний номын нэр “Бусдынх амттай хорвоо”. Дэлгэрэнгүй…

Сайхан цэцгийг ургуулах гэж цэцэгчин хүн cap, нар, оддыг шинжин, өөрийгөө умартаж, ямх ямхаар дээшлэх ишийг нь энхрийлж, навчийг нь чийглэж, дэлбээлэх анхны нахиаг нь өхөөрдөн ширтэж суудаг гэсэн. Би бол цэцэгчин хүн. Харин надаас тасарч, сэтгэлээс бүтсэн энэ цэцэг одоо өөр гэрэл рүү тэмүүлж байна. Эгдүүцэн байж ургуулсан энэ эмзэгхэн нахиа ямархуу гоо үзэсгэлэнтэй цэцэг болон дэлгэрч байгааг чи одоо бахдан харж байна, Анх харахдаа л чи түүнд минь татагдсан бол түүнтэй үүрд үргэлжлэх болно гэдгийг сайтар тунгаагаарай. Тэгээд мянган жил ч байсан чиний тэр бахдал, чамд аз жаргал хэвээрээ байна гэдэгт итгэлтэй байгаа бол түүнд минь гараа хүргэж болно. Дэлгэрэнгүй…
Будцэцэг бүсгүй оюутны ширээнээс салангуутаа л өөрийгөө авч явах хүнд хэцүү үетэй нүүр тулгарсан аж. Хөдөө байдаг эцэг эх нь нэг л өдөр нүүр буруулж “За охин минь чи биднээр алийн болгон тэжээлгэх вэ. Чи одоо сургууль соёлоо төгссөн болохоор ажил хийж бие даан амьдар. Чамайг дөрвөн жил дээд сургуульд сургах гэж хэдэн малаа дуусгалаа” хэмээжээ. Дэлгэрэнгүй…

Би хээрийн салхинд ариуссан энгэрийн ганцхан модны навч
Би энхрий нутгаа бусдаас харамлаж дээшээ огших монгол эр хүн Дэлгэрэнгүй…

Үд дундын халуун наранд тэр жижиг эрээн цүнхээ барьсаар автобусны буудал дээр зогсоно. “Зэвүүн гичий чинь цүнх ухчихжээ, матарын амьсгааг тааралдахаараа нүүрийг нь маажаад хэд хоног гарахгүй болгоно л доо” гэж дотроо хараал урсгасаар татаж буй тамхиа амандаа зуунгаа халаасныхаа мухарт үлдсэн хэдэн задгай мөнгөө тоолж үзвэл лав таксидаж хүрэхгүй дэг. Сарын өмнө үү хоёр сарын өмнө үү, хэзээ хамгийн сүүлд микрогоор гэртээ харилаа нүүрний будаг хүртэл авчихдаг сонин п*** вэ, нэгэнт эдлүүлэх биеийг мөнгөтэйд нь л эдлүүлье гэсэн үзлээр адилхан замнаж яваа намайгаа мурьчаад одоо нөгөө хоёр “өвөөтэй” нэг газар алцайгаад хэвтээ болуу, жаахан охин дараа уулзахгүй юм шиг эгчийгээ ингэж чадах гэж, олсон мөнгөндөө хахаж үхээсэй. Дэлгэрэнгүй…

Эрчүүд минь дээ ухаантай байл даа
Эмзэг бас энхрий эхнэрүүдээ хайрла
Элдэвтэй жаахан үрсээ бод…
Нэг шөний жаргал байтугай
Нэг цагийн тэнэглэл
Нийтгэж сүлжсэн чиний амьдралыг нэжгээд юу ч үгүй болгох вий
Орчлон хорвоо гэдэг аваа өгөөтэй болохоор
Голж шилсэн хүүхнүүүд шиг чинь ирж буцахгүй л байх
Гоо үзэсгэлэн гэдэг нүд буруулахын аргагүй ч
Голын ус шиг баригдахгүй, хов хоосон үлдэх вий
Нэг л өнгөрөх насанд бүгдэд санаархаад яах вэ
Нэг л заяасан ханиа гомдоож цөхрөөж яах вэ
Энэ хорвоод эр хүн чи, ээжийгээ баярлуулж төрчихөөд
Эргэж буцаад явахдаа ханиа гомдоож юу хийнэ..?
Мэдэж байна залуу минь.. бүү асуу
Нэг л бүсгүйгээр дуусдаг нас гэж байхгүй ч
Нэг л сэтгэлээр дуусдаг нас гэж бий..
Хэлэлцэж зөрөлдөхгүй хосууд байдаггүй ч
Хэн хэнээ гэсэн сэтгэл бас бий…
Хүний амьдрал гэдэг тэгш байдаггү учир
Хөөрхий бүсгүй хүн ч санамсаргүй халтирах нь бий
Халтирч яваа бүсгүйд гараа сунгахын оронд
Хариу нэхэж туслах нь эрийн чанар бишээ
Халамжилж байгаа нэрээр
Хааж боогдуулж хардах нь
Хар гэхээсээ илүү дарлал биш гэж үү
Болох болохгүй нь зааг хүн болгонд өөр ч
Болгоно бүтээнэ гэчихээд устгана гэдэг тэнэг бишүү
Богтолж суухдаа жаргаана гэчихээд
Боол адил доромжилж, хуурах нь хүн чанар мөн гэж үү
Эрчүүд минь дээ ухаантай байл даа
Эмзэг бас Энхрий эхнэрүүдээ хайрла
Элдэвтэй жаахан үрсээ бод…
cekc.mn дээр ирсэн захидал

Охид минь дээ, ухаантай бай л даа
Охин заяа гэдэг бурханы хишиг
Олдох нэгэндээ харамгүй заяадаг ч
Огтоос өөр…. Авч явна гэдэг Дэлгэрэнгүй…

“Чишш… хүн ирж байна” гэж хэлээд Ану миний магнайнаас түлхэж холдуулаад бушуухан өмдөө татчихлаа. Орцонд орж ирсэн хүн хоёр давхарт очоод хаалгаа тогшин оров.
Харин бид хоёр ажлаа үргэлжлүүлсэн юм. Дахиад л бүхнийг эхнээс нь эхэллээ. Түүнийхээ уруулнаас амтлаг шүүс гарах юм шиг хүчлэн сорж, хэлийг нь хөхөж эхлэв. Тэр тоолонд Ану “хнн” хэмээн зөөлөн гиншиж, үснээс минь зууран нумалзана. Цээжин тушаа хоёр томбогор зөөлөн эд халуу төөнүүлэн, гар маань түүнээсээ арай том бомбогор өгзөгийг базална. Аажмаар би хунгийнх шиг эмзэг цагаан хүзүүг үнсэн, хэлээрээ зөөлөн ирэгнүүлэн долоож, хааяа хааяа хүчтэй шимэхэд тэр маань тэчъяадан гийнаж, хүрэмнээс минь зууран өөрөөсөө холдуулах гэж оролдоно. Магадгүй жаахан амьсгал авч тайвшрах гэсэндээ тэр биз. Би ч сөхөө өгөлгүй улам лавшруулсаар байлаа.
Энгэрийн товчийг нь сурмаг тайлаад биедээ арай томдсон гэмээр хоёр хөхийг нь гаргаж ирлээ. Ягааран харагдах толгойг нь үмхэн авч, хоолойдоо тулгамаар хүчтэй хөхөж эхлэхэд Ану байж ядан гийнаж, бас дороо хавчиганаж байв. Би сэрийсэн товчийг нь хэлээрээ ирвэгнүүлэн гижигдэж, зүүн гараараа нөгөө хөхийг нь базлаад, баруун гараа өмд рүү нь шургууллаа. Умдагны тачирхан үсийг илбэж өнгөрөөгөөд улам цааш нь гүн явуулж, бэлгийн уруулыг нь долоовор, ядам хоёроороо яраад, дунд хуруугаа аль хэдийнэ норсон халуун амсарт тулгаж хөдөлгөж эхлэв. Ану маань орилчихгүйн тулд нүүрээ мөрөнд минь нааж, хоёр гараараа үснээс минь тас зуурсан байж билээ.
Миний ам зөөлөн томбогор хөхийг амталж ханаад илүү нууцлаг орчинг амсахыг хүсэв. Түрүүн татахдаа товчилж амжаагүй байсан өмдийг нь шувт татаж, хөлөөрөө хавчиж нуусан тэр орны зүг хэл минь довтоллоо. Гараараа бэлгийн уруулыг нь хоёр тийш нь болгож, өгзөгнөөс нь өөр лүүгээ татан зүтгүүлээд өөдөөс нь хэлээрээ долоолоо. Ер бишийн амт мэдрэгдэж, яг миний эрхтэнг урин дуудах мэт сэтгэгдэл төрнө. Ану нүдээ анин гэдийж, уруулаа хазлан, ил гарсан хоёр хөхөө гараараа базлан, хөлөө аль болох алцайж өгнө. Тэр орцонд байгаагаа мэдэх сөхөөгүй болжээ. “Хүн битгий ороод ирээсэй” гэж би дотроо залбирангаа түүнийхээ хэлүүг хэлээрээ тэмтрэн хөхөв. Ану “аая, аяархан” гэж өөрийнхөө гэнэт орилсноо дарах гэж амаа дарж байлаа.
Тэр маань тэсрэх гэж байгаа бөмбөг шиг санагдана. Миний эрхтэн түүнийг тэсэлж номхруулах шидтэн. Би дээш өндийнгөө өмний цаанаас төвийсөн эр хүний бэлэг тэмдгээ гарган ирж, Анугаа хана руу харуулан түшүүлээд араас нь бүллээ. Халуу шатсан давчуу хонгилоор миний эрхтэн жаргалын оч олохоор хайж яваа. Дахин дахин орж, баруун зүүнгүй хайх хэрэгтэй мэт санагдана. Анугийн бэлхүүснээс барьж, хүчтэй хүчтэй бүлж байлаа. Тэр минь хөлөө хавчин тонгойж, гараараа хана цохилон амьсгаа түгжиж, дотогшоогоо орилж байх шиг…Өөдөөс займчин хөдөлж, цохилт тоолонд дэм өгөн бид хоёр оньсон тоглоом мэт эвлэгхэн нийлэлдэх ажээ.
Орцонд, амьсгаадан тачаадах эр эм хоолой хоршин цуурайтаж, чад пад хийн цохих чимээ хаджээ. Анугийн халуухан бариухан үтрээ улам тэлж, хөдөлгөөн бүрт гүрвэлзэн “үмхэнэ”. Үмхэх тоолондоо мурилзан дээш доош болж, эрхтэнийг минь сугалчих гээд, нэг бол хугалчих гээд л…Ану түүнийгээ мэдэж байгаа шинж алга. Шингэн хоолойгоор гиншин гийнаж, өвдөлт мэдэрч байх шиг ёолон, царай нь мэнчийн улаа бутарчээ. Харин миний “нүдүүр” бүлэх тоолонд улам томорч, толгой хэсэгтээ тоймгүй олон үр хуралдуулж, тэд бие биенээсээ өрсөн гарч эм биед шингэх гэж тэмцэлдэх шиг…Би хөвчилсөн нумаа татаж, татаж тавих шиг хамгийн хурдан, хамгийн гүн, хамгийн хүчтэй хэд бүлсний эцэст биеээс минь бүх л дотор эрхтэн, цус, ястайгаа юүлэгдэн гарчих шиг болж, толгой мансууран бие тавирлаа. Харин Ану сүүлийн хэдэн цохилтыг арай гэж давсан бололтой, өрөөсөн хөлөөрөө намайг жийж, өөрөө хана руу тэмүүлэн зугтаж байв. Гэвч сүүлийн мөчид эр адгуусны байгалийн зөнгөөр би түүнийхээ бэлхүүсийг хөхөртөл базаж, ариухан оронг нь урагдтал цохисон байлаа.
“Уучлаарай, хайрт минь би тэссэнгүй” гэж хэлээд зөөлөрч, бууж амжаагүй эрхтэнээ бүл хийтэл сугалан гаргахад цагаан өнгийн шингэнтэй хамт улаан цус холилдон урслаа.
Энэ явдлаас хойш би түүнтэйгээ дахин уулзаагүй. Татгалзаж чадахгүй болтол нь өдөөж, сэрлийг нь хөдөлгөж байгаад орцонд нь секс хийснээ, секс хийсэн ч гэж хэтрүүлж орхисноо бодоод би цаашид түүний хүслээр болохоор шийдсэн юм. Ану ч дахин ийм зүйл болохоос айсан мэт надаас дөлж зугтсаар алсран одсон доо.

Сонин юм гэж хаа сайгүй л байх юм. Харин тэр сонин сайхныг амьдралаас олж харж чаддаг байх ёстой юм шүү. Би дэндүү гунигтай, нэгэн хэвийн байдлаар үргэлжилсэн гучин жилийн амьдралаа орхиж өөрийгөө “хатагтай туршигч” гэж төсөөлдөг болсон. Үнэхээр ч энэ нэр маань надад зохиж байгаа. Ажил болоод гэр бүлийнхээ өмнө хүлээсэн үүргээ биелүүлэхийн хамт өөрийгөө хайрлахад цаг, мөнгө зориулж л сурсан хэрэг. Дэлгэрэнгүй…